Glucosamine

En de behandeling van artrose

Artrose

We worden allemaal een dagje ouder en van zodra bewegen moeilijker wordt denken we aan reuma. Het is nagenoeg een automatische reactie. Dit is de halve waarheid. Artrose is slechts één van de tientallen verschillende aandoeningen die behoren tot de verzamelnaam reuma. Ongeveer één op drie volwassenen lijdt aan een vorm van artrose waarbij vooral vrouwen het slachtoffer zijn. Het aantal patiënten en de ernst van artrose neemt toe met de leeftijd.

Kraakbeen

Wanneer we botuiteinden van een gewricht (vinger,knie, heup,..) onder de loep nemen dan valt het op dat de uiteinden van de botten bekleed zijn met een wit glanzend en glad weefsel, het kraakbeenweefsel. Vrij en soepel bewegen vinden we vanzelfsprekend maar dit hebben we vooral te danken aan de aanwezigheid van kraakbeen. Deze witte, glanzende bekleding zorgt ervoor dat de beenderen van een gewricht nagenoeg perfect op elkaar passen. Zelfs het opvangen van schokken behoort tot de taken van het kraakbeenweefsel.

Slijtage reuma

In het beginstadium van artrose verliest kraakbeen zijn soepel karakter. De kwaliteit van het kraakbeen neemt af en schokken worden minder goed opgevangen. Hierdoor ervaart het onderliggende bot meer druk. In een vergevorderd stadium is het kraakbeen op sommige plaatsen van het gewricht volledig weggesleten. Vandaar dat artrose ook slijtagereuma wordt genoemd. Op de plaatsen waar het kraakbeen volledig verdwenen is, ontstaat er botbot contact wat aanleiding geeft tot de typische artroseklachten: pijnlijke gewrichten tijdens belasting, afnemen van pijn tijdens rust en moeilijk in beweging komen maar eenmaal in beweging vermindert de stijfheid. De plaatsen waar artrose vaak opduikt zijn heup, knie, hals, lenden en handen. Door de afwezigheid van kraakbeen krijgen de botten van een gewricht het hard te verduren. Ons lichaam reageert hierop en probeert de druk op deze botten te verminderen.
De vorm van het bot wordt anders en het contactoppervlak groeit aan. Er ontstaan typische vormveranderingen (verdikkingen) van het gewricht die in de omgangstaal papegaaibekken wordt genoemd. Deze verdikkingen komen niet alleen voor bij wervels maar treden ook op ter hoogte van de vingergewrichtjes.

Rust roest

Er bestaan veel vooroordelen over de voorgeschreven levenswijzen voor patiënten met artrose. Bovendien hoeft het behandelen van artrose niet uitsluitend met geneesmiddelen te gebeuren. Andere maatregelen kunnen ervoor zorgen dat de overbelasting op het pijnlijke gewricht afneemt. Het grootste misverstand is te denken dat we de dag zoveel mogelijk zittend moeten doorbrengen, dit om de pijnlijke gewrichten te sparen. Niets is minder waar. Het is juist erg belangrijk om onze lichamelijke conditie op peil te houden met oefeningen die niet overbelastend zijn voor de gewrichten. Ook luie stoelen en zachte matrassen worden afgeraden. Naast dit alles is het vermijden van overgewicht ook belangrijk. Alhoewel overgewicht niet de oorzaak is van artrose, 'weegt' deze factor op onze gewrichten. Enkele kilo's vermageren is dus de boodschap en kan het verschil maken tussen een pijnlijk of pijnloos gewricht! Ook aandacht besteden aan een goede lichaamshouding is belangrijk. Bij huishoudelijke taken zoals stofzuigen, dweilen is het belangrijk dat het handvat voldoende lang is. Het uitvoeren van de afwas gebeurt het best aan een werktafel die voldoende hoog is (rechte rug). Wat zeker aan te raden is voor artrosepatiënten met een pijnlijke heup of knie is het gewricht in beweging te houden zonder het te overbelasten. Dit kan door te fietsen. Fietsen is vaak seizoensgebonden en het aantrekkelijkst bij mooi weer. Een goed alternatief bij minder gunstige weersomstandigheden is het gebruik van een hometrainer. Tegenwind en regen kunnen in dat geval de pret niet bederven. Denk eraan je hometrainer een gezellige plaats te geven in je huis. Alleen op een koude zolder moeten fietsen is niet gezellig. De woonkamer is een geschikte plaats. Kijk ondertussen naar TV of luister naar muziek, de discipline om regelmatig te fietsen komt op die manier vanzelf. Wanneer bovenstaande maatregelen hun effect verliezen zit er niets anders op dan het starten van een behandeling met geneesmiddelen. Pijnstillers zoals paracetamol en ontstekingsremmers worden vaak gebruikt. Een buitenbeentje in de behandeling vormen de stoffen zoals glucosamine. Hoewel in het verleden de wetenschap kritisch stond tegenover het gebruik van deze stof bij het behandelen van artrose, heeft een belangrijke Belgische studie het vertrouwen in deze molecule doen toenemen. Glucosamine is een kraakbeenbeschermer en wordt niet als geneesmiddel maar als voedingssupplement beschouwd. Het pijnstillend effect is beperkt in vergelijking met paracetamol. De sterkste troef van glucosamine is dat het verdere afbraak van het kraakbeenweefsel afremt en zo het leed van talloze artrosepatiënten verzacht.

 

Aanbevolen door Uw apotheker: Bio-Rhumal in tabletten of zakjes
Bioglucosamine in tabletten of zakjes
<<Terug